Kolejne kłopoty zaczęły się na szybkim zjeździe po szutrze, gdzie czasami wystawały kamienie. Jednego nie ominąłem. Poczułem mocne uderzenie tylnego koła i w głowie tylko jedna modlitwa: niech wytrzyma. Tymczasem z tyłu coraz głośniejsza praca koła, coraz większa niestabilność, coraz większe wibracje.
Kapeć - w świecie dętek popularnie zwany snake bite. Bierze się stąd, że w momencie dobicia dętki do obręczy tworzą się dwa przecięcia, które wyglądają jak ugryzienie węża. No cóż, trzeba chyba będzie to jakoś naprawić. Zjechałem na bok.
W podsiodłówce mam dętkę, zestaw łyżek do opon, mini pompkę - naprawię to bez problemu, tak mi się wtedy wydawało. Jedna myśl chodziła mi po głowie: szkoda czasu, nic innego się wtedy nie liczyło.
Odkręcam koło, „odpakowuję" łyżki. Pierwszy poważny problem: nigdy tego nie ćwiczyłem w spokojnych warunkach. Drugi: w ogóle, że jechałem na dętkach. Próbuję ściągnąć oponę i tu kończy się moja umiejętność - na rozpakowaniu łyżek. Nigdy wcześniej nie wymieniałem dętki. W rowerze cały czas miałem fabrycznie założone opony, obręcze Rondo słyną z trudności wymiany, a same opony Tufo ponoć też nie należą do najłatwiejszych w obsłudze. Dla mnie to była kaplica.
Myślę: zgłoszę DNF, zadzwonię po organizatora, powiem, że jestem w lesie, dętki nie da rady wymienić, poddaję się, mam tego wszystkiego dosyć. Wyciągam telefon - nie ma zasięgu. Dookoła tylko las, w pobliżu żadnych zabudowań. Brakowało mi tylko niedźwiedzia, żeby scenariusz był kompletny - to okolica, w której niedźwiedzie naprawdę mogą się przechadzać.
